La Enciclopedia Libre Universal en Español dispone de una lista de distribución pública, enciclo@listas.us.es

Azarearse

Artículo de la Enciclopedia Libre Universal en Español.

Saltar a navegación, buscar
Diccionario.png
verbo regular de la primera conjugación
* pronominal
Etimología:
Registro: voz coloquial
Americanismo
Extranjerismo

Índice


voz admitida por la Real Academia Española
  [1]


1
Turbarse



[escribe] Flexión


Verbo pronominal o reflexivo
Modelo de conjugación: Amar

Modo indicativo
Presente
Pretérito
Futuro
me azareo
me azareé
me azarearé


Al igual que para amar:

Además:


Formas no personales
Simples
Compuestas
Infinitivo
Gerundio
Participio
azarearse
azareándome, /te, /se, /nos, /os, /se
azareado
haberse azareado
habiéndose azareado
(no existe)
Formas personales
Persona
Modo indicativo
Modo subjuntivo
Tiempos simples
Tiempos compuestos
Tiempos simples
Tiempos compuestos
Presente
Pretérito perfecto
(antepresente)
Presente
Pretérito perfecto
(antepresente)
Yo
Tú (*)
Usted (**)
Él,ella

Nosotros,as
Vosotros,as
Ustedes (**)
Ellos,as

me azareo
te azareas
se azarea
se azarea

nos azareamos
os azareáis
se azarean
se azarean

me he/
te has/
se ha/
se ha/

nos hemos/
os habéis/
se han/
se han/

/azareado
me azaree
te azarees
se azaree
se azaree

nos azareemos
os azareéis
se azareen
se azareen

me haya/
te hayas/
se haya/
se haya/

nos hayamos/
os hayáis/
se hayan/
se hayan/

/azareado
Pretérito imperfecto
(copretérito)
Pretérito
pluscuamperfecto
(antecopretérito)
Pretérito
imperfecto
(pretérito)
Pretérito
pluscuamperfecto
(antepretérito)
Yo
Tú (*)
Usted (**)
Él,ella

Nosotros,as
Vosotros,as
Ustedes (**)
Ellos,as

me azareaba
te azareabas
se azareaba
se azareaba

nos azareábamos
os azareabais
se azareaban
se azareaban

me había/
te habías/
se había/
se había/

nos habíamos/
os habíais/
se habían/
se habían/

/azareado
me azareara, ase
te azarearas, ases
se azareara, ase
se azareara, ase

nos azareáramos, ásemos
os azarearais, aseis
se azarearan, asen
se azarearan, asen

me hubiera,iese/
te hubieras,ieses/
se hubiera,iese/
se hubiera,iese/

nos hubiéramos,iésemos/
os hubierais,ieseis/
se hubieran,iesen/
se hubieran,iesen/

/azareado
Pretérito perfecto simple
(pretérito)
Pretérito anterior
(antepretérito)
Futuro
Futuro perfecto
(antefuturo)
Yo
Tú (*)
Usted (**)
Él,ella

Nosotros,as
Vosotros,as
Ustedes (**)
Ellos,as

me azareé
te azareaste
se azareó
se azareó

nos azareamos
os azareasteis
se azarearon
se azarearon

me hube/
te hubiste/
se hubo/
se hubo/

nos hubimos/
os hubisteis/
se hubieron/
se hubieron/

/azareado
me azareare
te azareares
se azareare
se azareare

nos azareáremos
os azareareis
se azarearen
se azarearen

me hubiere/
te hubieres/
se hubiere/
se hubiere/

nos hubiéremos/
os hubiereis/
se hubieren/
se hubieren/

/azareado
Futuro
Futuro perfecto
(antefuturo)
Yo
Tú (*)
Usted (**)
Él,ella

Nosotros,as
Vosotros,as
Ustedes (**)
Ellos,as

me azarearé
te azarearás
se azareará
se azareará

nos azarearemos
os azarearéis
se azarearán
se azarearán

me habré/
te habrás/
se habrá/
se habrá/

nos habremos/
os habréis/
se habrán/
se habrán/

/azareado
Condicional
(pospretérito)
Condicional perfecto
(antepospretérito)
Modo imperativo
Presente
Yo
Tú (*)
Usted (**)
Él,ella

Nosotros,as
Vosotros,as
Ustedes (**)
Ellos,as

me azarearía
te azarearías
se azarearía
se azarearía

nos azarearíamos
os azarearíais
se azarearían
se azarearían

me habría/
te habrías/
se habría/
se habría/

nos habríamos/
os habríais/
se habrían/
se habrían/

/azareado
azaréate tú (*)
azaréese usted (**) -presente de subjuntivo-
azaréese él -presente de subjuntivo-
azareémonos nosotros -presente de subjuntivo-
azareaos vosotros (***)
azaréense ustedes (**) -presente de subjuntivo-
azaréense ellos -presente de subjuntivo-

Entre paréntesis, los tiempos verbales según el gramático Andrés Bello.

(*) En algunos países de Hispanoamérica úsase también vos, y las siguientes formas verbales para la 2.ª persona del singular, las cuales pueden experimentar cambios según el país o región (ver voseo):

  • presente de indicativo: vos os azareás
  • presente de subjuntivo: vos os azareés
  • pretérito perfecto de subjuntivo: te hayás azareado
  • imperativo: azareate vos

(**) Usted/ustedes son pronombres de la 2.ª persona en el tratamiento de cortesía o respeto. Sin embargo, gramaticalmente funcionan como de 3.ª persona.

(***) La forma azarearos vosotros es propia del lenguaje vulgar y coloquial.



[escribe] Referencias

Notas

  1. Son de especial interés para consultas léxicas en el portal de la RAE, los diccionarios DRAE, NTLLE y DPD.


De carácter normativo

  • Real Academia Española y Asociación de Academias de la Lengua Española. Nueva gramática de la lengua española, Espasa, Madrid, 2009.
  • Real Academia Española. Diccionario de la lengua española, Espasa Calpe, Madrid, 1994.
  • Real Academia Española y Asociación de Academias de la Lengua Española. Diccionario panhispánico de dudas, Santillana, Madrid, 2005.
Otras referencias bibliográficas
  • Moliner, María. Diccionario de uso del español, Gredos, Madrid, 2008.
  • Seco, Manuel. Diccionario de dudas y dificultades de la lengua española, Espasa Calpe, Madrid, 1998.
  • Alarcos Llorac, Emilio. Gramática de la lengua española, Espasa Calpe, Madrid, 1994.
  • Casares, Julio. Diccionario ideológico de la lengua española, Gustavo Gili, Barcelona, 1988.
  • Cela, Camilo José. Diccionario secreto, Alianza-Alfaguara, Madrid, 1987.
  • Lázaro Carreter, Fernando. Curso de Lengua. Anaya, Madrid, 1984.


Lemario de verbos, y sus conjugaciones
1.ª conjugación2.ª conjugación3.ª conjugación - Verbos desusados
---o0o---
Glosarios - Diccionario de Arquitectura Civil
Herramientas personales
Espacios de nombres
Variantes
Acciones
Navegación
Herramientas
Crear un libro