La Enciclopedia Libre Universal en Español dispone de una lista de distribución pública, enciclo@listas.us.es

Acoclarse

Artículo de la Enciclopedia Libre Universal en Español.

Saltar a navegación, buscar
Diccionario.png
verbo regular de la primera conjugación
* pronominal
Etimología: {{{etimología}}}
{{{regionalismo}}}
{{{americanismo}}}
Extranjerismo
{{{otros}}}

Índice







[escribe] Flexión


Verbo pronominal o reflexivo
Modelo de conjugación: Amar

Modo indicativo
Presente
Pretérito
Futuro
me acoclo
me acoclé
me acoclaré


Al igual que para amar:

Además:


Formas no personales
Simples
Compuestas
Infinitivo
Gerundio
Participio
acoclarse
acoclándome, /te, /se, /nos, /os, /se
acoclado
haberse acoclado
habiéndose acoclado
(no existe)
Formas personales
Persona
Modo indicativo
Modo subjuntivo
Tiempos simples
Tiempos compuestos
Tiempos simples
Tiempos compuestos
Presente
Pretérito perfecto
(antepresente)
Presente
Pretérito perfecto
(antepresente)
Yo
Tú (*)
Usted (**)
Él,ella

Nosotros,as
Vosotros,as
Ustedes (**)
Ellos,as

me acoclo
te acoclas
se acocla
se acocla

nos acoclamos
os acocláis
se acoclan
se acoclan

me he/
te has/
se ha/
se ha/

nos hemos/
os habéis/
se han/
se han/

/acoclado
me acocle
te acocles
se acocle
se acocle

nos acoclemos
os acocléis
se acoclen
se acoclen

me haya/
te hayas/
se haya/
se haya/

nos hayamos/
os hayáis/
se hayan/
se hayan/

/acoclado
Pretérito imperfecto
(copretérito)
Pretérito
pluscuamperfecto
(antecopretérito)
Pretérito
imperfecto
(pretérito)
Pretérito
pluscuamperfecto
(antepretérito)
Yo
Tú (*)
Usted (**)
Él,ella

Nosotros,as
Vosotros,as
Ustedes (**)
Ellos,as

me acoclaba
te acoclabas
se acoclaba
se acoclaba

nos acoclábamos
os acoclabais
se acoclaban
se acoclaban

me había/
te habías/
se había/
se había/

nos habíamos/
os habíais/
se habían/
se habían/

/acoclado
me acoclara, ase
te acoclaras, ases
se acoclara, ase
se acoclara, ase

nos acocláramos, ásemos
os acoclarais, aseis
se acoclaran, asen
se acoclaran, asen

me hubiera,iese/
te hubieras,ieses/
se hubiera,iese/
se hubiera,iese/

nos hubiéramos,iésemos/
os hubierais,ieseis/
se hubieran,iesen/
se hubieran,iesen/

/acoclado
Pretérito perfecto simple
(pretérito)
Pretérito anterior
(antepretérito)
Futuro
Futuro perfecto
(antefuturo)
Yo
Tú (*)
Usted (**)
Él,ella

Nosotros,as
Vosotros,as
Ustedes (**)
Ellos,as

me acoclé
te acoclaste
se acocló
se acocló

nos acoclamos
os acoclasteis
se acoclaron
se acoclaron

me hube/
te hubiste/
se hubo/
se hubo/

nos hubimos/
os hubisteis/
se hubieron/
se hubieron/

/acoclado
me acoclare
te acoclares
se acoclare
se acoclare

nos acocláremos
os acoclareis
se acoclaren
se acoclaren

me hubiere/
te hubieres/
se hubiere/
se hubiere/

nos hubiéremos/
os hubiereis/
se hubieren/
se hubieren/

/acoclado
Futuro
Futuro perfecto
(antefuturo)
Yo
Tú (*)
Usted (**)
Él,ella

Nosotros,as
Vosotros,as
Ustedes (**)
Ellos,as

me acoclaré
te acoclarás
se acoclará
se acoclará

nos acoclaremos
os acoclaréis
se acoclarán
se acoclarán

me habré/
te habrás/
se habrá/
se habrá/

nos habremos/
os habréis/
se habrán/
se habrán/

/acoclado
Condicional
(pospretérito)
Condicional perfecto
(antepospretérito)
Modo imperativo
Presente
Yo
Tú (*)
Usted (**)
Él,ella

Nosotros,as
Vosotros,as
Ustedes (**)
Ellos,as

me acoclaría
te acoclarías
se acoclaría
se acoclaría

nos acoclaríamos
os acoclaríais
se acoclarían
se acoclarían

me habría/
te habrías/
se habría/
se habría/

nos habríamos/
os habríais/
se habrían/
se habrían/

/acoclado
acóclate tú (*)
acóclese usted (**) -presente de subjuntivo-
acóclese él -presente de subjuntivo-
acoclémonos nosotros -presente de subjuntivo-
acoclaos vosotros (***)
acóclense ustedes (**) -presente de subjuntivo-
acóclense ellos -presente de subjuntivo-

Entre paréntesis, los tiempos verbales según el gramático Andrés Bello.

(*) En algunos países de Hispanoamérica úsase también vos, y las siguientes formas verbales para la 2.ª persona del singular, las cuales pueden experimentar cambios según el país o región (ver voseo):

  • presente de indicativo: vos os acoclás
  • presente de subjuntivo: vos os acoclés
  • pretérito perfecto de subjuntivo: te hayás acoclado
  • imperativo: acoclate vos

(**) Usted/ustedes son pronombres de la 2.ª persona en el tratamiento de cortesía o respeto. Sin embargo, gramaticalmente funcionan como de 3.ª persona.

(***) La forma acoclaros vosotros es propia del lenguaje vulgar y coloquial.



[escribe] Referencias

Notas


De carácter normativo

  • Real Academia Española y Asociación de Academias de la Lengua Española. Nueva gramática de la lengua española, Espasa, Madrid, 2009.
  • Real Academia Española. Diccionario de la lengua española, Espasa Calpe, Madrid, 1994.
  • Real Academia Española y Asociación de Academias de la Lengua Española. Diccionario panhispánico de dudas, Santillana, Madrid, 2005.
Otras referencias bibliográficas
  • Moliner, María. Diccionario de uso del español, Gredos, Madrid, 2008.
  • Seco, Manuel. Diccionario de dudas y dificultades de la lengua española, Espasa Calpe, Madrid, 1998.
  • Alarcos Llorac, Emilio. Gramática de la lengua española, Espasa Calpe, Madrid, 1994.
  • Casares, Julio. Diccionario ideológico de la lengua española, Gustavo Gili, Barcelona, 1988.
  • Cela, Camilo José. Diccionario secreto, Alianza-Alfaguara, Madrid, 1987.
  • Lázaro Carreter, Fernando. Curso de Lengua. Anaya, Madrid, 1984.


Lemario de verbos, y sus conjugaciones
1.ª conjugación2.ª conjugación3.ª conjugación - Verbos desusados
---o0o---
Glosarios - Diccionario de Arquitectura Civil
Herramientas personales
Espacios de nombres
Variantes
Acciones
Navegación
Herramientas
Crear un libro