La Enciclopedia Libre Universal en Español dispone de una lista de distribución pública, enciclo@listas.us.es

Abromarse

Artículo de la Enciclopedia Libre Universal en Español.

Saltar a navegación, buscar
Diccionario.png
verbo regular de la primera conjugación
* pronominal
Etimología: {{{etimología}}}
{{{regionalismo}}}
{{{americanismo}}}
Extranjerismo
{{{otros}}}

Índice







[escribe] Flexión


Verbo pronominal o reflexivo
Modelo de conjugación: Amar

Modo indicativo
Presente
Pretérito
Futuro
me abromo
me abromé
me abromaré


Al igual que para amar:

Además:


Formas no personales
Simples
Compuestas
Infinitivo
Gerundio
Participio
abromarse
abromándome, /te, /se, /nos, /os, /se
abromado
haberse abromado
habiéndose abromado
(no existe)
Formas personales
Persona
Modo indicativo
Modo subjuntivo
Tiempos simples
Tiempos compuestos
Tiempos simples
Tiempos compuestos
Presente
Pretérito perfecto
(antepresente)
Presente
Pretérito perfecto
(antepresente)
Yo
Tú (*)
Usted (**)
Él,ella

Nosotros,as
Vosotros,as
Ustedes (**)
Ellos,as

me abromo
te abromas
se abroma
se abroma

nos abromamos
os abromáis
se abroman
se abroman

me he/
te has/
se ha/
se ha/

nos hemos/
os habéis/
se han/
se han/

/abromado
me abrome
te abromes
se abrome
se abrome

nos abromemos
os abroméis
se abromen
se abromen

me haya/
te hayas/
se haya/
se haya/

nos hayamos/
os hayáis/
se hayan/
se hayan/

/abromado
Pretérito imperfecto
(copretérito)
Pretérito
pluscuamperfecto
(antecopretérito)
Pretérito
imperfecto
(pretérito)
Pretérito
pluscuamperfecto
(antepretérito)
Yo
Tú (*)
Usted (**)
Él,ella

Nosotros,as
Vosotros,as
Ustedes (**)
Ellos,as

me abromaba
te abromabas
se abromaba
se abromaba

nos abromábamos
os abromabais
se abromaban
se abromaban

me había/
te habías/
se había/
se había/

nos habíamos/
os habíais/
se habían/
se habían/

/abromado
me abromara, ase
te abromaras, ases
se abromara, ase
se abromara, ase

nos abromáramos, ásemos
os abromarais, aseis
se abromaran, asen
se abromaran, asen

me hubiera,iese/
te hubieras,ieses/
se hubiera,iese/
se hubiera,iese/

nos hubiéramos,iésemos/
os hubierais,ieseis/
se hubieran,iesen/
se hubieran,iesen/

/abromado
Pretérito perfecto simple
(pretérito)
Pretérito anterior
(antepretérito)
Futuro
Futuro perfecto
(antefuturo)
Yo
Tú (*)
Usted (**)
Él,ella

Nosotros,as
Vosotros,as
Ustedes (**)
Ellos,as

me abromé
te abromaste
se abromó
se abromó

nos abromamos
os abromasteis
se abromaron
se abromaron

me hube/
te hubiste/
se hubo/
se hubo/

nos hubimos/
os hubisteis/
se hubieron/
se hubieron/

/abromado
me abromare
te abromares
se abromare
se abromare

nos abromáremos
os abromareis
se abromaren
se abromaren

me hubiere/
te hubieres/
se hubiere/
se hubiere/

nos hubiéremos/
os hubiereis/
se hubieren/
se hubieren/

/abromado
Futuro
Futuro perfecto
(antefuturo)
Yo
Tú (*)
Usted (**)
Él,ella

Nosotros,as
Vosotros,as
Ustedes (**)
Ellos,as

me abromaré
te abromarás
se abromará
se abromará

nos abromaremos
os abromaréis
se abromarán
se abromarán

me habré/
te habrás/
se habrá/
se habrá/

nos habremos/
os habréis/
se habrán/
se habrán/

/abromado
Condicional
(pospretérito)
Condicional perfecto
(antepospretérito)
Modo imperativo
Presente
Yo
Tú (*)
Usted (**)
Él,ella

Nosotros,as
Vosotros,as
Ustedes (**)
Ellos,as

me abromaría
te abromarías
se abromaría
se abromaría

nos abromaríamos
os abromaríais
se abromarían
se abromarían

me habría/
te habrías/
se habría/
se habría/

nos habríamos/
os habríais/
se habrían/
se habrían/

/abromado
abrómate tú (*)
abrómese usted (**) -presente de subjuntivo-
abrómese él -presente de subjuntivo-
abromémonos nosotros -presente de subjuntivo-
abromaos vosotros (***)
abrómense ustedes (**) -presente de subjuntivo-
abrómense ellos -presente de subjuntivo-

Entre paréntesis, los tiempos verbales según el gramático Andrés Bello.

(*) En algunos países de Hispanoamérica úsase también vos, y las siguientes formas verbales para la 2.ª persona del singular, las cuales pueden experimentar cambios según el país o región (ver voseo):

  • presente de indicativo: vos os abromás
  • presente de subjuntivo: vos os abromés
  • pretérito perfecto de subjuntivo: te hayás abromado
  • imperativo: abromate vos

(**) Usted/ustedes son pronombres de la 2.ª persona en el tratamiento de cortesía o respeto. Sin embargo, gramaticalmente funcionan como de 3.ª persona.

(***) La forma abromaros vosotros es propia del lenguaje vulgar y coloquial.



[escribe] Referencias

Notas


De carácter normativo

  • Real Academia Española y Asociación de Academias de la Lengua Española. Nueva gramática de la lengua española, Espasa, Madrid, 2009.
  • Real Academia Española. Diccionario de la lengua española, Espasa Calpe, Madrid, 1994.
  • Real Academia Española y Asociación de Academias de la Lengua Española. Diccionario panhispánico de dudas, Santillana, Madrid, 2005.
Otras referencias bibliográficas
  • Moliner, María. Diccionario de uso del español, Gredos, Madrid, 2008.
  • Seco, Manuel. Diccionario de dudas y dificultades de la lengua española, Espasa Calpe, Madrid, 1998.
  • Alarcos Llorac, Emilio. Gramática de la lengua española, Espasa Calpe, Madrid, 1994.
  • Casares, Julio. Diccionario ideológico de la lengua española, Gustavo Gili, Barcelona, 1988.
  • Cela, Camilo José. Diccionario secreto, Alianza-Alfaguara, Madrid, 1987.
  • Lázaro Carreter, Fernando. Curso de Lengua. Anaya, Madrid, 1984.


Lemario de verbos, y sus conjugaciones
1.ª conjugación2.ª conjugación3.ª conjugación - Verbos desusados
---o0o---
Glosarios - Diccionario de Arquitectura Civil
Herramientas personales
Espacios de nombres
Variantes
Acciones
Navegación
Herramientas
Crear un libro