La Enciclopedia Libre Universal en Español dispone de una lista de distribución pública, enciclo@listas.us.es

Abribonarse

Artículo de la Enciclopedia Libre Universal en Español.

Saltar a navegación, buscar
Diccionario.png
verbo regular de la primera conjugación
* pronominal
Etimología: {{{etimología}}}
{{{regionalismo}}}
{{{americanismo}}}
Extranjerismo
{{{otros}}}

Índice







[escribe] Flexión


Verbo pronominal o reflexivo
Modelo de conjugación: Amar

Modo indicativo
Presente
Pretérito
Futuro
me abribono
me abriboné
me abribonaré


Al igual que para amar:

Además:


Formas no personales
Simples
Compuestas
Infinitivo
Gerundio
Participio
abribonarse
abribonándome, /te, /se, /nos, /os, /se
abribonado
haberse abribonado
habiéndose abribonado
(no existe)
Formas personales
Persona
Modo indicativo
Modo subjuntivo
Tiempos simples
Tiempos compuestos
Tiempos simples
Tiempos compuestos
Presente
Pretérito perfecto
(antepresente)
Presente
Pretérito perfecto
(antepresente)
Yo
Tú (*)
Usted (**)
Él,ella

Nosotros,as
Vosotros,as
Ustedes (**)
Ellos,as

me abribono
te abribonas
se abribona
se abribona

nos abribonamos
os abribonáis
se abribonan
se abribonan

me he/
te has/
se ha/
se ha/

nos hemos/
os habéis/
se han/
se han/

/abribonado
me abribone
te abribones
se abribone
se abribone

nos abribonemos
os abribonéis
se abribonen
se abribonen

me haya/
te hayas/
se haya/
se haya/

nos hayamos/
os hayáis/
se hayan/
se hayan/

/abribonado
Pretérito imperfecto
(copretérito)
Pretérito
pluscuamperfecto
(antecopretérito)
Pretérito
imperfecto
(pretérito)
Pretérito
pluscuamperfecto
(antepretérito)
Yo
Tú (*)
Usted (**)
Él,ella

Nosotros,as
Vosotros,as
Ustedes (**)
Ellos,as

me abribonaba
te abribonabas
se abribonaba
se abribonaba

nos abribonábamos
os abribonabais
se abribonaban
se abribonaban

me había/
te habías/
se había/
se había/

nos habíamos/
os habíais/
se habían/
se habían/

/abribonado
me abribonara, ase
te abribonaras, ases
se abribonara, ase
se abribonara, ase

nos abribonáramos, ásemos
os abribonarais, aseis
se abribonaran, asen
se abribonaran, asen

me hubiera,iese/
te hubieras,ieses/
se hubiera,iese/
se hubiera,iese/

nos hubiéramos,iésemos/
os hubierais,ieseis/
se hubieran,iesen/
se hubieran,iesen/

/abribonado
Pretérito perfecto simple
(pretérito)
Pretérito anterior
(antepretérito)
Futuro
Futuro perfecto
(antefuturo)
Yo
Tú (*)
Usted (**)
Él,ella

Nosotros,as
Vosotros,as
Ustedes (**)
Ellos,as

me abriboné
te abribonaste
se abribonó
se abribonó

nos abribonamos
os abribonasteis
se abribonaron
se abribonaron

me hube/
te hubiste/
se hubo/
se hubo/

nos hubimos/
os hubisteis/
se hubieron/
se hubieron/

/abribonado
me abribonare
te abribonares
se abribonare
se abribonare

nos abribonáremos
os abribonareis
se abribonaren
se abribonaren

me hubiere/
te hubieres/
se hubiere/
se hubiere/

nos hubiéremos/
os hubiereis/
se hubieren/
se hubieren/

/abribonado
Futuro
Futuro perfecto
(antefuturo)
Yo
Tú (*)
Usted (**)
Él,ella

Nosotros,as
Vosotros,as
Ustedes (**)
Ellos,as

me abribonaré
te abribonarás
se abribonará
se abribonará

nos abribonaremos
os abribonaréis
se abribonarán
se abribonarán

me habré/
te habrás/
se habrá/
se habrá/

nos habremos/
os habréis/
se habrán/
se habrán/

/abribonado
Condicional
(pospretérito)
Condicional perfecto
(antepospretérito)
Modo imperativo
Presente
Yo
Tú (*)
Usted (**)
Él,ella

Nosotros,as
Vosotros,as
Ustedes (**)
Ellos,as

me abribonaría
te abribonarías
se abribonaría
se abribonaría

nos abribonaríamos
os abribonaríais
se abribonarían
se abribonarían

me habría/
te habrías/
se habría/
se habría/

nos habríamos/
os habríais/
se habrían/
se habrían/

/abribonado
abribónate tú (*)
abribónese usted (**) -presente de subjuntivo-
abribónese él -presente de subjuntivo-
abribonémonos nosotros -presente de subjuntivo-
abribonaos vosotros (***)
abribónense ustedes (**) -presente de subjuntivo-
abribónense ellos -presente de subjuntivo-

Entre paréntesis, los tiempos verbales según el gramático Andrés Bello.

(*) En algunos países de Hispanoamérica úsase también vos, y las siguientes formas verbales para la 2.ª persona del singular, las cuales pueden experimentar cambios según el país o región (ver voseo):

  • presente de indicativo: vos os abribonás
  • presente de subjuntivo: vos os abribonés
  • pretérito perfecto de subjuntivo: te hayás abribonado
  • imperativo: abribonate vos

(**) Usted/ustedes son pronombres de la 2.ª persona en el tratamiento de cortesía o respeto. Sin embargo, gramaticalmente funcionan como de 3.ª persona.

(***) La forma abribonaros vosotros es propia del lenguaje vulgar y coloquial.



[escribe] Referencias

Notas


De carácter normativo

  • Real Academia Española y Asociación de Academias de la Lengua Española. Nueva gramática de la lengua española, Espasa, Madrid, 2009.
  • Real Academia Española. Diccionario de la lengua española, Espasa Calpe, Madrid, 1994.
  • Real Academia Española y Asociación de Academias de la Lengua Española. Diccionario panhispánico de dudas, Santillana, Madrid, 2005.
Otras referencias bibliográficas
  • Moliner, María. Diccionario de uso del español, Gredos, Madrid, 2008.
  • Seco, Manuel. Diccionario de dudas y dificultades de la lengua española, Espasa Calpe, Madrid, 1998.
  • Alarcos Llorac, Emilio. Gramática de la lengua española, Espasa Calpe, Madrid, 1994.
  • Casares, Julio. Diccionario ideológico de la lengua española, Gustavo Gili, Barcelona, 1988.
  • Cela, Camilo José. Diccionario secreto, Alianza-Alfaguara, Madrid, 1987.
  • Lázaro Carreter, Fernando. Curso de Lengua. Anaya, Madrid, 1984.


Lemario de verbos, y sus conjugaciones
1.ª conjugación2.ª conjugación3.ª conjugación - Verbos desusados
---o0o---
Glosarios - Diccionario de Arquitectura Civil
Herramientas personales
Espacios de nombres
Variantes
Acciones
Navegación
Herramientas
Crear un libro