La Enciclopedia Libre Universal en Español dispone de una lista de distribución pública, enciclo@listas.us.es
Abribonarse
Artículo de la Enciclopedia Libre Universal en Español.
|
Índice |
[escribe] Flexión
Modelo de conjugación: Amar
| | | |
Al igual que para amar:
- La raíz verbal no cambia en ningún tiempo ni persona.
- Las desinencias son las propias del paradigma, sin variaciones en su grafía.
Además:
- Es un verbo pronominal: la acción recae sobre el propio sujeto que la realiza. Se conjuga anteponiendo los pronombres me, te, se, nos, os.
- Todas las formas del gerundio, y la 2.ª persona singular no voseante del imperativo, son palabras esdrújulas, acentuadas en la antepenúltima sílaba.
| Infinitivo Gerundio Participio | abribonándome, /te, /se, /nos, /os, /se abribonado | habiéndose abribonado (no existe) |
(antepresente) | (antepresente) | |||
| Yo Tú (*) Usted (**) Él,ella Nosotros,as Vosotros,as Ustedes (**) Ellos,as | me abribono te abribonas se abribona se abribona nos abribonamos os abribonáis se abribonan se abribonan | te has/ se ha/ se ha/ nos hemos/ os habéis/ se han/ se han/ /abribonado | me abribone te abribones se abribone se abribone nos abribonemos os abribonéis se abribonen se abribonen | te hayas/ se haya/ se haya/ nos hayamos/ os hayáis/ se hayan/ se hayan/ /abribonado |
(copretérito) | pluscuamperfecto (antecopretérito) | imperfecto (pretérito) | pluscuamperfecto (antepretérito) | |
| Yo Tú (*) Usted (**) Él,ella Nosotros,as Vosotros,as Ustedes (**) Ellos,as | me abribonaba te abribonabas se abribonaba se abribonaba nos abribonábamos os abribonabais se abribonaban se abribonaban | te habías/ se había/ se había/ nos habíamos/ os habíais/ se habían/ se habían/ /abribonado | me abribonara, ase te abribonaras, ases se abribonara, ase se abribonara, ase nos abribonáramos, ásemos os abribonarais, aseis se abribonaran, asen se abribonaran, asen | te hubieras,ieses/ se hubiera,iese/ se hubiera,iese/ nos hubiéramos,iésemos/ os hubierais,ieseis/ se hubieran,iesen/ se hubieran,iesen/ /abribonado |
(pretérito) | (antepretérito) | (antefuturo) | ||
| Yo Tú (*) Usted (**) Él,ella Nosotros,as Vosotros,as Ustedes (**) Ellos,as | me abriboné te abribonaste se abribonó se abribonó nos abribonamos os abribonasteis se abribonaron se abribonaron | te hubiste/ se hubo/ se hubo/ nos hubimos/ os hubisteis/ se hubieron/ se hubieron/ /abribonado | me abribonare te abribonares se abribonare se abribonare nos abribonáremos os abribonareis se abribonaren se abribonaren | te hubieres/ se hubiere/ se hubiere/ nos hubiéremos/ os hubiereis/ se hubieren/ se hubieren/ /abribonado |
(antefuturo) | ||||
| Yo Tú (*) Usted (**) Él,ella Nosotros,as Vosotros,as Ustedes (**) Ellos,as | me abribonaré te abribonarás se abribonará se abribonará nos abribonaremos os abribonaréis se abribonarán se abribonarán | te habrás/ se habrá/ se habrá/ nos habremos/ os habréis/ se habrán/ se habrán/ /abribonado |
(pospretérito) | (antepospretérito) | Presente | ||
| Yo Tú (*) Usted (**) Él,ella Nosotros,as Vosotros,as Ustedes (**) Ellos,as | me abribonaría te abribonarías se abribonaría se abribonaría nos abribonaríamos os abribonaríais se abribonarían se abribonarían | te habrías/ se habría/ se habría/ nos habríamos/ os habríais/ se habrían/ se habrían/ /abribonado | abribónese usted (**) -presente de subjuntivo- abribónese él -presente de subjuntivo- abribonémonos nosotros -presente de subjuntivo- abribonaos vosotros (***) abribónense ustedes (**) -presente de subjuntivo- abribónense ellos -presente de subjuntivo- | |
Entre paréntesis, los tiempos verbales según el gramático Andrés Bello.
(*) En algunos países de Hispanoamérica úsase también vos, y las siguientes formas verbales para la 2.ª persona del singular, las cuales pueden experimentar cambios según el país o región (ver voseo):
- presente de indicativo: vos os abribonás
- presente de subjuntivo: vos os abribonés
- pretérito perfecto de subjuntivo: te hayás abribonado
- imperativo: abribonate vos
(**) Usted/ustedes son pronombres de la 2.ª persona en el tratamiento de cortesía o respeto. Sin embargo, gramaticalmente funcionan como de 3.ª persona.
(***) La forma abribonaros vosotros es propia del lenguaje vulgar y coloquial.
[escribe] Referencias
Notas
Portal de la Real Academia Española, y de la Asociación de Academias de la Lengua Española
Otras fuentesDe carácter normativo
- Real Academia Española y Asociación de Academias de la Lengua Española. Nueva gramática de la lengua española, Espasa, Madrid, 2009.
- Real Academia Española. Diccionario de la lengua española, Espasa Calpe, Madrid, 1994.
- Real Academia Española y Asociación de Academias de la Lengua Española. Diccionario panhispánico de dudas, Santillana, Madrid, 2005.
- Moliner, María. Diccionario de uso del español, Gredos, Madrid, 2008.
- Seco, Manuel. Diccionario de dudas y dificultades de la lengua española, Espasa Calpe, Madrid, 1998.
- Alarcos Llorac, Emilio. Gramática de la lengua española, Espasa Calpe, Madrid, 1994.
- Casares, Julio. Diccionario ideológico de la lengua española, Gustavo Gili, Barcelona, 1988.
- Cela, Camilo José. Diccionario secreto, Alianza-Alfaguara, Madrid, 1987.
- Lázaro Carreter, Fernando. Curso de Lengua. Anaya, Madrid, 1984.